شاید امشب باز آرامت کنم                                            زیر نور ماه مهمانت کنم
شاید از ترس نگاه جغد شوم                                          در حریم سینه پنهانت کنم
خواهم امشب از فراغ روی تو                                        دیده گریان غرق بارانت کنم
شاید دررویای این ذهن کبود                                          غرق در گل بوسه بارانت کنم
در شبی از دست تاریکی های بد                                   در دل پر عشق نوربارانت کنم

یا که از دست ستمگرهای روز                                         در دل پر درد خود جایت کنم
هر کجا ای مهربان دیدم تو را                                          بوسه ای بر ماه زیبایت کنم
من ندانم تو کجایی ای عزیز                                           تا دلم را سوی آن راهت کنم

شعر: محمد جواد نوری